40-dagentijd-muziek: Wende & Froukje en Wagner 

40-dagentijd-muziek: Wende & Froukje en Wagner 

Troostzoekers van Wende en Froukje

Gelukkig zijn de troostzoekers
Gelukkig de treurenden, 
want zij zullen getroost worden.
 
Matteüs 5:4 

Geluk is gevaarlijk voor wie spaarzaam is
Voor wie niet leven een koud kunstje werd
Voor wie hier binnenkomt en twijfelt aan alles wat mooi is
Twijfelt aan zijn plek in de wereld
Voor wie eindeloos teert op verlangen naar betere dagen
Voor wie alleen wil zijn
Maar het niet langer meer kan
 
(‘Troostzoekers’, Wende Sneijders ft. Froukje)

Er is een term, ‘anticipatory grief’, de rouw die verwacht wordt. De veertigdagentijd werkt toe naar Goede Vrijdag. Jezus weet dat hij zal sterven. Soms heb je een ziek familielid, dan weet je dat die nog maar een paar maanden te leven heeft. Wij hadden een bejaarde hond geadopteerd, Pretzel, wetende dat je dan maar een kort momentje samen hebt. Dan lig je samen met je hond op de bank te knuffelen, maar in je achterhoofd weet je dat dit maar voor even is. Dat zorgt voor een schaduw op het hier en nu, want er komt een einde aan. Een twijfel aan alles wat mooi is, zoals Wende zingt. 

Dit lied, Troostzoekers, geeft dit gevoel een plekje. Geluk is mooi, maar ook eng, “Voor wie bang is verlaten te worden, zelf iedereen verlaat uit voorzorg”. Dat je je inhoudt, niet het diepe in kan springen, “Voor wie weet dat het hart op veel manieren breekt”. Maar daar stopt het lied niet. Want de troost staat centraal. Want dat hart, “Weet dat het gemaakt kan worden”. 

We hebben vijf jaar Pretzel in huis mogen hebben. Ze is heel oud geworden, heel verwend, beetje te dik, heel geliefd. Geen moment spijt gehad dat we een oude hond kozen, want we hadden maar kort met haar, ze was wel echt ons meissie. We hebben troost uit dat ze vijf jaar een goed leven heeft gehad, beter bij ons dan wachten in het asiel. Je mag het mooiste maken van de tijd die je hebt. 

Richard Wagner: Parsifal

Parsifal, Act III : Parsifal, Act III: Höchsten Heiles Wunder! 

Als laatste iets heel anders: de opera Parsifal (1882) van de Duitse componist Richard Wagner. Wagner is omstreden als mens (hij was een uitgesproken antisemiet) maar staat als componist onaantastbaar hoog in de ranking van de allergrootsten. Zijn gigantische opera’s worden overal ter wereld uitgevoerd, vanaf hun première tot nu. Zijn laatste werk gaat over de Graalridder Parsifal. De ridders van de Heilige Graal bewaken zowel de beker die Christus gebruikte bij het Laatste Avondmaal, als de speer die Zijn zijde verwondde, terwijl Hij aan het kruis hing. In deze laatste scène wordt Parsifal gezalfd als nieuwe Graalkoning, nadat hij een dodelijke wond in zijn zij heeft genezen met de heilige speer. 

Tekst: Franka Riesmeijer (pop) & Marten Jan Geertsema (klassiek)
Beeld: Elice Moore